Toksyna botulinowa

Co możemy uzyskać dzięki toksynie botulinowej?

W zależności od obszaru zabiegowego toksyna botulinowa może być stosowana w celu:

• zmniejszenia widoczności zmarszczek poprzecznych czoła,
• redukcji zmarszczek między brwiami, tzw. lwiej zmarszczki,
• zmniejszenia zmarszczek wokół oczu, tzw. kurzych łapek,
• delikatnego uniesienia bocznej części brwi,
• zmniejszenia nadmiernej aktywności mięśni odpowiedzialnych za określone zmarszczki mimiczne,
• poprawy proporcji i harmonii wybranych obszarów twarzy,
• zmniejszenia widoczności zmarszczek nosa, tzw. bunny lines,
• korekcji nadmiernego unoszenia górnej wargi podczas uśmiechu, tzw. gummy smile,
• subtelnego wywinięcia czerwieni wargowej – tzw. lip flip,
• zmniejszenia nadmiernej aktywności mięśnia bródkowego,
• zmniejszenia napięcia mięśnia szerokiego szyi i poprawy wyglądu szyi oraz linii żuchwy w odpowiednio dobranych przypadkach.

Toksyna botulinowa może być również stosowana poza wskazaniami typowo estetycznymi, m.in. w leczeniu nadmiernej potliwości oraz niektórych zaburzeń związanych z nadmierną aktywnością mięśni.

Jak działa toksyna botulinowa?

Toksyna botulinowa czasowo blokuje uwalnianie acetylocholiny w zakończeniach nerwowych, ograniczając skurcz wybranego mięśnia.

Zmniejszenie jego aktywności powoduje stopniowe wygładzenie skóry znajdującej się nad mięśniem i ograniczenie pogłębiania się zmarszczek mimicznych.

Efekt nie pojawia się bezpośrednio po zabiegu. Pierwsze zmiany zazwyczaj obserwowane są po kilku dniach, a pełny efekt rozwija się stopniowo.

Działanie toksyny botulinowej jest czasowe, ponieważ z czasem dochodzi do odbudowy przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

W jakich okolicach można stosować toksynę botulinową?

Najczęściej wykonywane zabiegi obejmują:

Górną część twarzy

• zmarszczki poprzeczne czoła,
• lwią zmarszczkę,
• kurze łapki,
• delikatne modelowanie ustawienia brwi.

Środkową część twarzy

• zmarszczki nosa,
• wybrane zmarszczki mimiczne,
• korekcję nadmiernego eksponowania dziąseł podczas uśmiechu.

Dolną część twarzy

• nadmierną aktywność mięśnia bródkowego,
• opadanie kącików ust w odpowiednio dobranych przypadkach,
• lip flip,
• nadmierne napięcie mięśni żwaczy.

Szyję

Toksyna botulinowa może być stosowana w celu zmniejszenia aktywności mięśnia szerokiego szyi oraz widoczności jego pasm.

Toksyna botulinowa a mięśnie żwaczy

U części pacjentów nadmierna aktywność lub przerost mięśni żwaczy może powodować:

• uczucie napięcia w obrębie żuchwy,
• zaciskanie zębów,
• dolegliwości związane z przeciążeniem mięśni,
• poszerzenie dolnej części twarzy.

Podanie toksyny botulinowej do odpowiednio zakwalifikowanych mięśni może ograniczyć ich nadmierną aktywność. Zabieg wymaga jednak dokładnej oceny anatomii i funkcji mięśni.

Toksyna botulinowa w leczeniu nadpotliwości

Toksyna botulinowa może również ograniczać aktywność gruczołów potowych poprzez zahamowanie przewodnictwa cholinergicznego.

Stosowana jest m.in. w przypadku nadmiernej potliwości:

• pach,
• dłoni,
• stóp,
• wybranych okolic twarzy i skóry głowy.

Zakres zabiegu dobierany jest indywidualnie po ocenie charakteru i nasilenia problemu.

Wskazania do zabiegu

Zabieg może być rozważany w przypadku:

• zmarszczek mimicznych czoła,
• lwiej zmarszczki,
• kurzych łapek,
• nadmiernej aktywności wybranych mięśni twarzy,
• asymetrii związanych z pracą mięśni,
• nadmiernego unoszenia górnej wargi podczas uśmiechu,
• nadmiernej aktywności mięśni żwaczy,
• widocznych pasm mięśnia szerokiego szyi,
• nadmiernej potliwości.

Naturalny efekt

Prawidłowo wykonany zabieg nie musi oznaczać całkowitego unieruchomienia twarzy.

Dawkę i miejsca podania dobiera się indywidualnie, uwzględniając:

• anatomię twarzy,
• siłę mięśni,
• sposób wykonywania mimiki,
• istniejące asymetrie,
• oczekiwany efekt.

Celem może być złagodzenie nadmiernej pracy mięśni i zmarszczek mimicznych przy zachowaniu naturalnego wyglądu oraz ekspresji twarzy.

Jak dobieramy zabieg?

Przed wykonaniem zabiegu przeprowadzana jest konsultacja lekarska oraz ocena mimiki, anatomii twarzy i aktywności poszczególnych mięśni.

Na tej podstawie dobierane są miejsca podania oraz dawka preparatu. Schemat zabiegu nie powinien być identyczny u każdej osoby – różnice w anatomii i sposobie pracy mięśni wymagają indywidualnego podejścia.

Każdy zabieg poprzedzony jest indywidualną kwalifikacją lekarską. Możliwość wykonania zabiegu, zastosowana dawka i technika oraz uzyskany efekt zależą od indywidualnych cech pacjenta.